Van alles en nog wat, van IS tot InHolland

Oeps alweer meer dan twee maanden geleden dat ik een blogpost gemaakt heb, wat gaat de tijd toch snel. Zo aan het begin van het schooljaar is er veel en van alles te doen en als je daarbij nog twee weken op vakantie gaat dan is het oktober voordat je het weet en staat de herfstvakantie weer voor de deur.
Niet dat ik me daar druk om maak, mijn werk loopt gewoon door en gelukkig maar, ik heb genoeg te doen.

Er is intussen veel gebeurd, persoonlijk maar ook in de wereld om ons heen. Allerlei rampen zoals de uitbraak van Ebola en oorlogen (Oekraine, Syrie) en zelfs het uitroepen van een nieuwe staat (IS). Je vraagt je inmiddels af wat er aan de hand is met de wereld, kunnen we dit nog stoppen en ooit weer terugkeren naar een redelijke en veilige samenleving? Ik hoop het van ganser harte.

Persoonlijk is het nieuws veel mooier, wij zijn weer grootouders geworden en wel van een allerliefste kleindochter, onze tweede, en wat zijn we trots!! Gelukkig gaat het met het jonge gezin goed en we genieten er van om dit van de zijlijn mee te mogen maken.

Ook op zakelijk gebied gaat het prima, ik heb sinds 1 september j.l. een (kleine) aanstelling bij ZUYD hogeschool om de opzet van een nieuwe opleiding mee te mogen begeleiden. Daarnaast heb ik nog diverse opdrachten ook binnen het Hoger Onderwijs zoals een onderzoek naar de uitvaller van de economische opleidingen binnen ZUYD, wie zijn zij en wat kenmerkt hen?
En ik mag een studente helpen die vastgelopen was met haar scriptie. Hopelijk kan zij met mijn hulp deze hobbel overwinnen zodat zij in het najaar haar diploma in ontvangst kan nemen.

Dat is wat me nu wel opvalt, ik heb al diverse studenten hier gehad die worstelen met hun scriptie binnen Universiteit of Hogeschool. Door alle controles van de overheid zijn de normen voor de scripties enorm opgetrokken en lijkt het wel of de studenten niets meer goed doen. het lijkt wel of ze inmiddels allemaal een proefschrift moeten schrijven i.p.v. een scriptie. Is dit angst van de onderwijsinstituten of hoe moeten we dat zien? Natuurlijk is het goed dat de studenten het niet voor niets krijgen maar er bestaat ook nog zoiets als een gulden middenweg.
Wat dat betreft spant InHolland wel de kroon dat is inmiddels wel bekend (zie http://www.volkskrant.nl/dossier-onderwijs/studenten-inholland-dupe-van-strengere-afstudeereisen~a3525097/) maar de studenten schieten er niets mee op. De studente die ik begeleid heb is inmiddels gestopt (dat gaat veel geld kosten) en gaat ten arren moede maar een MBO opleiding doen. Heel erg zonde want ze was bijna klaar.

Het zou mooi zijn als men wat meer met de student dan over de student zou beslissen en dat binnen alle vormen van onderwijs.
Als we daar dit jaar eens aan gaan werken, misschien levert dat al vruchten op zoals minder schooluitval en meer tevredenheid bij leerlingen en daar doen we het toch voor!!!

Onderwijsproblemen of nieuwe kansen?

Het is alweer een tijd geleden sinds mijn laatste bericht.
Jammer eigenlijk want ik vind het zo leuk om te doen, te schrijven over onderwijs of andere zaken die me bezig houden maar soms word je zo opgeslokt door je dagelijkse beslommeringen dat je er gewoon geen tijd (of prioriteit) aan geeft.

Maar nu dus wel. Er moet me echt iets van het hart.

Deze week heb ik meegemaakt dat twee kinderen buiten de boot vallen bij ons reguliere onderwijs. De ouders zijn ten einde raad. Een van deze twee kinderen (van de lagere schoolleeftijd) zit thuis en komt nergens terecht. Alle benaderde scholen geven niet thuis. De leerplichtambtenaar is ingeschakeld en dreigt alleen maar met sancties als de ouders niet gauw voor een oplossing zorgen. Meedenken of meehelpen? Ho, maar hier past alleen een formele opstelling.
Let wel, ik weet nog niet helemaal wat er allemaal speelt of gespeeld heeft ik zie alleen de ellende en de wanhoop bij de ouders en de zielige blik in de ogen van dit kind.
Het tweede kind is al wat ouder en redzamer en gaat "gewoon" terug naar zijn school maar zit daar een beetje tussen twee vuren omdat er een conflict is tussen de ouders en de school. Ik heb de indruk dat dit "gevecht"over het hoofd van het kind wordt gevoerd. Hierdoor gaat het kind liegen en draaien om toch maar de lieve vrede te bewaren.

Wat heb ik medelijden met deze kinderen, waarom kunnen we niet eens als volwassenen gewoon kijken naar wat het kind nodig heeft en even onze principes opzij zetten en zoeken naar de beste oplossing. Met zijn allen en als volwassen mensen! Zodat het kind weer vertrouwen krijgt in de wereld en ook weer vooruit kan!

Gelukkig is het wel zo dat als deze kinderen op een nieuwe school kunnen beginnen met een schone lei dan doen zich ook weer nieuwe kansen voor en zullen ze opgroeien tot leuke volwassen mensen. 

Geef ze dan ook deze kans!