Rollercoaster

Ik heb het al vaker aangegeven.... mijn leven is af en toe net als een rollercoaster het gaat op en neer met veel ups en downs. Zeker nu we een nieuwe onderneming gestart zijn is het vaak meer hollen dan stilstaan. Maar blijkbaar hoort dat bij mijn leven, het gaat al zo lang als ik weet zo.

Dacht ik mijn werkplek gevonden te hebben moest ik weg (een paar keer), dacht ik ergens thuis te zijn, gingen we verhuizen (een paar keer), dacht ik nooit meer van een kind te kunnen houden, kwam er nog een en daar hield ik weer evenveel van, ook zo met de kleinkinderen. De wereld is prachtig zoals het allemaal geregeld is en ik geniet nu ook van de onverwachte wendingen die het leven met me neemt. Al heb ik soms moeite met de vernieuwingen om me heen ik probeer er toch voor open te staan en het mooie erin te zien en vooral te onderzoeken hoe we er mee verder kunnen.

Dat geldt voor onze onderneming in de zorg Competente Zorg maar zeker ook voor mijn eigen ondersteunings- en adviesbureau op het gebied van onderwijs en onderwijskunde Competent Gemonitord . Op dit moment ondersteun ik diverse leraren (onderwijskundig leiders) van ROC Leeuwenborgh bij het doen van onderzoek en bij hun master studie. Mooi dat deze docenten verder kijken dan de dagelijkse gang van zaken en ook vakoverstijgend bezig zijn. Verder heb ik een maand een oud-collega vervangen bij EADTU en mocht ik zodoende weer even meedraaien in de internationale wereld van het hoger (open) onderwijs, een zeer interessante en waardevolle omgeving. Er zitten nog een paar mooie projecten in de pijplijn (hoop ik) en daar vertel ik de volgende keer over.

Maar de meeste tijd gaat toch zitten in ons thuiszorgbureau Competente Zorg. Het loopt als een trein, wat wil je als je doelgroep `Kwetsbare Ouderen´is die zo lang mogelijk willen meedoen in de samenleving. Dan kun je in Heerlen-Centrum wel vooruit. Het mooie is dat ons kantoor in de Luciushof gevestigd is waar veel activiteiten plaatsvinden ook net gericht op dezelfde doelgroep en waar je in de brasserie de Twee Gezusters ook nog eens heel gezond en voor weinig geld kunt eten. Win-win situatie dus.

Hoe nu verder?

Bovenstaande vraag zal menig zzp'er zich wel eens stellen. Na een succesvolle start met diverse opdrachten en een mooie omzet kom je op een punt dat je eigenlijk geen uitzicht hebt op nieuwe opdrachten en je ook niet weet hoe je die moet genereren.

Op dit punt zit ik nu.... Begrijp me goed ik klaag niet, heb nog een aanstelling waarmee ik toch een bepaald bedrag per maand krijg dus de schoorsteen kan nog roken. En ook nog twee nieuwe opdrachten in het verschiet die als ze doorgaan weer voldoende uitdaging bieden. Want dat is bovenal wat ik nodig heb, iets waar ik me in kan vastbijten, wat de passie voor onderwijs maken en vernieuwen in me naar boven brengt.

Maar anderzijds, ik ben onderwijskundige, wetenschapper maar eigenlijk geen ondernemer, dus hoe doe je dat toch vanuit het niets een opdracht binnenhalen? Ik hoor u al zeggen daar zijn toch allerlei cursussen en workshops voor. Ja dat klopt maar die worden vaak gegeven door andere ondernemers die net zo hard op zoek zijn naar werk als ik. En wat ik daar hoor dat weet ik zelf ook wel. Je moet gebruik maken van je netwerk, je moet actief zijn, sociale media inzetten  etc. etc. Jaja dat klopt. Mijn netwerk is prima, groot genoeg en ook nog gevarieerd en via linkedIn, Facebook en Twitter ben ik zeer actief op de sociale media, maar als je in een regio woont waar de banen niet voor het opscheppen liggen (en waar is dat wel?) en als je ouder dan 55 jaar bent dan is het bijna onmogelijk om een baan te vinden en zeer moeilijk om aan projecten te komen. Eigenlijk ben ik dus op zoek naar een soort handleiding.


En het grappige is dat ik nu drie jaar bezig ben en elk jaar om deze tijd me zo'n zorgen maak. Blijkbaar is het begin van het jaar niet de tijd voor projecten in het onderwijs. Dat komt pas in maart-april en dan soms met drie, vier tegelijk. Dus daar hoop ik ook dit jaar weer op.

Ik laat u weten hoe het verder gaat in mijn volgende blog

Heeft u intussen een klus voor me? bel me 0624794421 of mail me info@cc-onderwijs.nl

Op LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/miriamgoesdaniels kunt u vinden wat ik al aan opdrachten en projecten gedaan heb, misschien vindt u daar inspiratie voor een volgende opdracht.

Bedankt!

Frauderende wetenschappers of enthousiaste onderzoekers?

Wat is het toch jammer dat we zo zijn doorgeschoten in de wetenschappelijke wereld. Als je in deze wereld iets wil bereiken/betekenen dan moet je in ieder geval veel publiceren. En lange tijd deed het er niet eens toe wat je publiceerde als het maar véél was. de citatie-index getuigt hiervan.

Waardoor hoor je nu zoveel over frauderende wetenschappers? In de eerste plaats door die publicatiedruk. Om maar zoveel mogelijk te publiceren is het logisch dat je ook wel eens teruggrijpt op eerder werk (dat heet zelfcitatie) en eerlijk gezegd, wat is daar mis mee? Natuurlijk moet je wel je bronnen vermelden maar als je het toch zelf geschreven hebt...
Kwalijk is natuurlijk als stukken "geleend" worden via internet en er geen fatsoenlijke bronvermelding plaatsvindt. Maar door de druk en pressie van wetenschapsbroeders gaat er wel eens iets mis. 


Als je als onderzoeker een proefschrift publiceert dat ook nog praktische relevantie heeft dan word je door sommige andere wetenschappers verguisd want het is niet hoogstaand, ha wie bepaald dat dan? Je mag promoveren bij de gratie van overheidsgeld dan is het toch mooi dat je onderzoek ook toepasbaar is, of zie ik dat verkeerd?

Het wordt tijd dat ook de overheid eens in gaat zien dat het wetenschappelijk bolwerk een te zeer gesloten bolwerk is waar mensen die niet aangesloten zijn bij allerlei door henzelf in het leven geroepen instanties (ICO e.d.) geweerd worden voor functies op universiteiten. Hierdoor houdt dit clubje zichzelf in stand en worden mensen die ook (naast hun wetenschappelijke kennis en kunde) praktisch kunnen denken en handelen buiten de deur gehouden. Dus komen opbrengsten van gedegen onderzoek veelal niet terecht waar ze terecht zouden moeten komen nl. in de maatschappij, in de scholen of bij de mensen die het nodig hebben. Vaak is het zo dat de "gewone man" de wetenschappelijke wereld wantrouwt doordat er weinig of niets  dit gesloten karakter doorbreekt en dat is jammer want over en weer kan er veel gedeeld en geleerd worden.

Het ministerie van Onderwijs stelt sinds enige jaren een lerarenbeurs ter beschikking waarmee leraren een promotietraject kunnen volgen. Dat is een prachtig initiatief waarmee praktisch onderzoek dat direkt ter beschikking komt van de scholen bevorderd wordt. Maar op sommige universiteiten wordt toch nog geprobeerd om deze promoties alleen te verbinden aan begeleiders die van een van de onderzoeksscholen komen (dus weer niet praktisch, alleen wetenschappelijk). Een gemiste kans zou ik zeggen. Probeer nu juist voor deze mensen een goede mix te vinden tussen wetenschappelijk en praktisch onderzoek dan heeft het voor iedereen meerwaarde. Voor de leerlingen, voor de leraren zelf, voor de school, voor het onderwijs en uiteindelijk voor de gehele maatschappij.


Laten we weer streven naar onderzoekers die met enthousiasme hun onderzoek uitvoeren. Die weten waarom ze dit doen en ook blij zijn als de opbrengsten van hun onderzoek relevant zijn voor anderen en in de praktijk gebruikt gaan worden. Daar zullen zij dan ook graag artikelen over schrijven die gepubliceerd worden, al dan niet in wetenschappelijke tijdschriften maar liever nog in relevante vakliteratuur.

Een wetenschap die van grote nut is voor de maatschappij.daar doen we het toch voor!!!