Hete zomer

Het is heet, zeer heet, verschrikkelijk heet zelfs. Goed, dat geconstateerd hebbende gaan we over tot de orde van de dag, net zoals al die mensen die gewend zijn in zo'n klimaat te leven en elk jaar zo'n zomer meemaken. Zij moeten ook gewoon werken, hun kinderen naar school brengen, groenten oogsten enz. Laten we niet zo zeuren en het leven gewoon meer nemen zoals het komt.

Zelf werk ik ook de hele zomer door en dat is heerlijk. Lekker rustig, collega's en studenten zijn op vakantie. Dus heb ik tijd om alle klussen, die zijn blijven liggen, af te handelen. Nieuwe dingen uit te zoeken en me te verdiepen in het programma waar alles om draait in mijn baan: Moodle

Moodle is een LMS een leermanagementsysteem en het vormt het hart van onze digitale leeromgeving. Vorig jaar is Zuyd overgestapt van Blackboard naar Moodle en alle cursussen/modules zijn in het jaar 2018/2019 overgezet. Deze implementatie is vrij vlot verlopen en afgelopen cursusjaar heeft uitgewezen dat op enkele problemen na de migratie goed is gegaan. Voor komend cursusjaar 2019/2020 is nu de doelstelling om Moodle ook onderwijskundig goed in te gaan zetten en dat zal nog heel wat werk vergen van docenten, beheerders en anderen. Er moeten onderwijskundige keuzes gemaakt worden en die moeten weer vertaald en ingebouwd worden in Moodle. Een mooie uitdaging dus voor het komende en de navolgende studiejaren.

Ook dit valt weer onder het kopje "innovaties" en door samen met de ontwerpteams via een PDCA of collectieve leercyclus te werken kunnen we deze innovaties systematische uitvoeren want: 

 en door samen te innoveren werk je ook aan je eigen en je team-professionalisering. 

De informatie die je hebt wordt van feedback voorzien en geinterpreteerd waardoor eigenaarschap ontstaat. Zo doorloop je een cyclus van samen leren en innoveren.

Mijn opdracht is om de komende tijd te zorgen dat curricula in cocreatie met ontwikkelteams, curriculumcommissies, docenten en de teams van O&O op een meer onderwijskundige manier in de leeromgeving van Zuyd terecht komen.

Mooie opdracht en daar ga ik voor!

VMBO debacle oplossen of doormodderen?

Ja hoera het is weer (bijna) vakantie.

Ja voor mij en mijn familie wel maar voor veel families in Maastricht (nog) niet. Zij moeten samen met hun zoon of dochter op zoek gaan naar mogelijkheden zodat dochter- of zoonlief toch het felbegeerde diploma van #VMBOMaasticht in handen krijgt.

Dit zijn echt persoonlijke drama's zoals de afgelopen dagen in de kranten en in de overige media verschenen. De leerlingen waren blij "er van af te zijn"en verheugden zich op de vakantie en op hun vervolgstudie. Echter er werd een dikke streep door deze vreugde gezet, door het @MinisterieOCW @ArieSlob en door de @Onderwijsinspectie. En wie is de dupe: juist, de leerlingen en hun families.

Om nu een schuldige aan te wijzen is nog veel te vroeg en op dit moment is er heel iets anders nodig. Zoveel mogelijk (onderwijskundige, didactische en pedagogische) hulp voor de leerlingen zodat zijn hun schoolexamens kunnen halen en zo snel mogelijk aan hun vervolgstudie kunnen beginnen.
Ik lees hierover niet veel in de kranten. Gaat het #LVO dit zelf regelen? Moeten de docenten, die toch al zwaar overbelast zijn dit ook nog eens oppakken in hun eigen zwaarverdiende vakantie? Ik heb hier dus een zwaar hoofd in. Eigenlijk zijn deze leerlingen nu dubbel gestraft én het diplomadebacle én geen vakantie én keihard werken om aan alle eisen te kunnen voldoen. Je zou van minder moedeloos worden.

Gaat het #LVO met de billen bloot? Gaan ze echt zorgen dat ieder kind een een-op-een coach krijgt? Dan pas kun je spreken van gepersonaliseerd leren en krijgt de leerling de kans om zijn/haar diploma op korte termijn te halen.
Dus schakel alle expertise in de regio in, van Open Universiteit tot lectoraten van Zuyd , onderwijsadviesbureaus, zelfstandige Onderwijskundigen en ieder met hart voor Onderwijs en leerlingen. Hulp bij het maken van de leerplannen, de roosters, de leerstrategieën, leerstofbegeleiding en wat er zo al allemaal bij komt kijken. Je kunt dit niet aan de leerlingen alleen overlaten.
Samen moeten we deze klus toch kunnen klaren!!!

voor eventueel contact en ondersteuning, zie Competent Gemonitord of mijn Linkedin pagina

Rollercoaster

Ik heb het al vaker aangegeven.... mijn leven is af en toe net als een rollercoaster het gaat op en neer met veel ups en downs. Zeker nu we een nieuwe onderneming gestart zijn is het vaak meer hollen dan stilstaan. Maar blijkbaar hoort dat bij mijn leven, het gaat al zo lang als ik weet zo.

Dacht ik mijn werkplek gevonden te hebben moest ik weg (een paar keer), dacht ik ergens thuis te zijn, gingen we verhuizen (een paar keer), dacht ik nooit meer van een kind te kunnen houden, kwam er nog een en daar hield ik weer evenveel van, ook zo met de kleinkinderen. De wereld is prachtig zoals het allemaal geregeld is en ik geniet nu ook van de onverwachte wendingen die het leven met me neemt. Al heb ik soms moeite met de vernieuwingen om me heen ik probeer er toch voor open te staan en het mooie erin te zien en vooral te onderzoeken hoe we er mee verder kunnen.

Dat geldt voor onze onderneming in de zorg Competente Zorg maar zeker ook voor mijn eigen ondersteunings- en adviesbureau op het gebied van onderwijs en onderwijskunde Competent Gemonitord . Op dit moment ondersteun ik diverse leraren (onderwijskundig leiders) van ROC Leeuwenborgh bij het doen van onderzoek en bij hun master studie. Mooi dat deze docenten verder kijken dan de dagelijkse gang van zaken en ook vakoverstijgend bezig zijn. Verder heb ik een maand een oud-collega vervangen bij EADTU en mocht ik zodoende weer even meedraaien in de internationale wereld van het hoger (open) onderwijs, een zeer interessante en waardevolle omgeving. Er zitten nog een paar mooie projecten in de pijplijn (hoop ik) en daar vertel ik de volgende keer over.

Maar de meeste tijd gaat toch zitten in ons thuiszorgbureau Competente Zorg. Het loopt als een trein, wat wil je als je doelgroep `Kwetsbare Ouderen´is die zo lang mogelijk willen meedoen in de samenleving. Dan kun je in Heerlen-Centrum wel vooruit. Het mooie is dat ons kantoor in de Luciushof gevestigd is waar veel activiteiten plaatsvinden ook net gericht op dezelfde doelgroep en waar je in de brasserie de Twee Gezusters ook nog eens heel gezond en voor weinig geld kunt eten. Win-win situatie dus.

Nieuwe carrière?

Wat is het toch dat zoveel mensen op zoek zijn naar iets anders dan wat ze iedere dag doen? Is het de sleur, de ratrace, of gewoon de tijdgeest? Het is niet meer genoeg om vast werk te hebben en goed te verdienen, nee net deze mensen hoor je vaak verzuchten dat ze graag iets nieuws willen ,iets heel anders. Wat is het dan?
Ik denk dat het te maken heeft met in de eerste plaats zingeving. Is dit wat ik nog de rest van mijn leven wil? of ga ik op zoek naar de zaken die er voor mij echt toe doen?
Maar ik ben er nog meer van overtuigd dat het allemaal samenhangt met eigenaarschap. Als je eigenaarschap voelt over hetgeen je doet dan voel je je zelfverzekerder en dat motiveert ook meer om door te gaan.

Zo is het ook met werken en leren, als je zelf niet mag bepalen hoe je je werk indeelt (en dat geldt vaak van hoog tot laag) of hoe je je leerproces vormgeeft dan ebt de motivatie al snel weg en ligt uitval of burn-out al snel op de loer.  In de Self Determination Theory van Deci & Ryan (2000) wordt gepleit voor het zelf invloed kunnen uitoefenen van iedere lerende op zijn leeractiviteiten, zodat de keuze om een leeractiviteit uit te voeren in vrijheid en zonder druk van buitenaf gemaakt kan worden.
Dit geldt m.i. ook voor activiteiten op je werk. Vandaar dat veel jonge mensen als (semi)-zelfstandigen aan het werk gaan. zij bepalen zelf de tijd en plaats waar en waarin ze werken en hebben zo meer controle over hun activiteiten. Het is alleen jammer dat de onzekerheid die daarbij hoort in de vorm van geen vast inkomen dan toch weer stress veroorzaakt.
Mij lijkt het een prima idee om iedereen een basisinkomen te geven zodat je dan kunt onderzoeken wat je echt wilt en wanneer je dat gevonden hebt dan ben je m.i. ook in staat te excelleren en er een mooi uitkomen uit te halen. Dat maakt mensen pas echt gelukkig en gemotiveerd.

Zelf ben ik ook nog altijd op zoek. Na mijn promotie als onderwijskundige dacht ik het gevonden te hebben. Ik deed wat ik leuk vond en waar ik goed in was, docenten ondersteunen bij hun professionalisering, maar helaas een reorganisatie gooide roet in het eten en ik moest mijn weg zelf zien te vinden. Na veel sollicitaties en evenzoveel afwijzingen en de oprichting van mijn eigen bedrijf, Competent Gemonitord, moet ik zeggen dat mijn leven wel veel uitdagender en interessanter is dan als ik in mijn oude werk was gebleven. Niet gemakkelijker, zeker niet maar wel rijker. Ik bepaal nu zelf wat ik aanpak en er ligt genoeg om nog te ontdekken op onderwijsgebied maar ook op andere gebieden.

Samen met mijn man starten we een nieuwe thuiszorgorganisatie Competente Zorg en als afwisseling sta ik af en toe in een kinderkleding winkel (Zoeff). Veel afwisseling en veel plezier.

En de onzekerheid, die neem ik dan maar op de koop toe.

Lente-kriebels

Hoera het is weer lente en dat betekent weer een nieuw begin.Voor de natuur maar ook voor mij.

Na een heerlijk interessant jaar werkzaam bij Zuyd Hogeschool en EADTU met gevarieerde opdrachten en werk zowel nationaal als internationaal heb ik nu een periode van drie maanden van relatieve stilte achter de rug. Oh nee ik heb echt niet stilgezeten, veel gesolliciteerd en om me heen gekeken maar de banen liggen niet voor het oprapen en zeker niet voor iemand die de zestig al is gepasseerd.
Dus wat doe je dan? In ieder geval niet bij de pakken neerzitten, dat zit niet in mijn aard en komt in mijn woordenboek niet voor.

Samen met mijn man ben ik op onderzoek gegaan of er niet weer een eigen onderneming inzit. Wij kunnen onze krachten zeer goed bundelen, hij op het gebied van zorg en ik op het gebied van onderwijs. Daar moet toch iets moois uit kunnen voortkomen.
En dat blijkt, we hebben een geweldig plan bedacht en zijn aan het onderzoeken hoe we dit kunnen realisern. De volgende keer kan ik misschien al een tipje van de sluier oplichten maar nu nog even mondje dicht.

Vanaf april ga ik werken vanuit mijn eigen BV, dit is professioneler en ik kan dan veel meer opdrachten aannemen en uitvoeren. Hier heb ik echt zin in.
Mijn eerste opdracht heb ik al binnen, het coachen van docentgroepen en dat maakt de cirkel van mijn loopbaan weer een beetje rond. Bij het voormalige Ruud de Moorcentrum van de Open Universiteit hebben wij ook altijd gewerkt aan de professionalisering van docenten en daar voelde ik me als een vis in het water bij. Ik ben blij dat ik deze kans gekregen heb en zal me vanaf april a.s. hier volop in storten.

Dus lekker aan de slag en .... er kan nog meer bij dus kom maar op met die opdrachten.

MOOCs en andere zaken

Vanaf 1 september zit ik weer op een vertrouwde stek hetzij wel in een andere stad. Ik mag weer werken voor de EADTU en ben daar erg blij mee. Leuke vertrouwde collega's en interessant en uitdagend werk in een prachtige omgeving (aan de St. Pieterberg in Maastricht). De analyses die ik vorig jaar uitgevoerd heb op de resultaten van een survey onder Hoger Onderwijs instellingen binnen Europa, over onder andere de inzet en impact van MOOCs, worden nu omgezet in diverse rapportages en in een overkoepelend rapport bestemd voor beleidsmakers en andere geinteresseerden. Binnenkort op de website van EADTU (HOME project) terug te vinden. ik ben werkzaam binnen diverse projecten binnen EADTU: het eerder genoemde HOME project dat nu zijn eindfase nadert en waarvan de opbrengsten nu duidelijk moeten worden, daarnaast SCORE2020 (Support Centres for Open education and MOOCS in different Regions of Europe en wat er zich verder nog gaat voordoen.

Naast dit werk ben ik wel nog op zoek naar nieuwe (onderwijs)projecten daar deze job waarschijnlijk op 1 januari 2017 stopt. Het liefste ga ik aan de slag met (jonge) mensen in een coachingstraject. Dat kan op het gebied van onderwijs maar ook op andere gebieden aangezien ik natuurlijk toch al wat levenservaring meebreng. Hulp bij scholing, sollicitaties, keuzes maken e.d. hoort daar dan bij.

Afgelopen jaar heb ik ook veel ervaring op mogen doen met curriculumontwikkeling en -vernieuwing, communties of practice, flexibele deeltijdopleidingen, maatwerk, learning outcomes, leerwegonafhankelijk toetsen en nog vele andere onderwijskundige zaken. Dus heeft u (tijdelijk) hulp nodig op dat gebied neem gerust contact met me op. Hulp is nabij! 

Maar eerst nog vakantie. Als iedereen weer terug is vertrekken wij lekker twee weekjes naar de zon. Ons plekje in de schaduw van de Mont Ventoux ligt alweer op ons te wachten. Hier verheug ik me op en ga ik zeker van genieten. 

Maar daarna weer op volle toeren er tegenaan met inzet van al mijn passie voor het onderwijs en voor mensen in het algemeen.

Afscheid en loslaten

Afscheid nemen doet pijn, iedereen weet dat en zeker als je niet weet wat er na komt. Maar zoals het plaatje hiernaast al vermeldt loslaten heeft ook zijn goede kanten.

De organisatie waar ik met veel plezier de afgelopen twee jaar heb gewerkt (en voor 2001 meer dan twintig jaar) laat mij nu los. Nu moet ik zelf nog alle leuke en vriendelijke collega's, het interessante werk, de te ontwikkelen opleidingen en het gebouw waar ik me thuis voelde loslaten.

Dat gaat lukken dat weet ik zeker maar het heeft even tijd nodig.

Vanaf 1 september heb ik weer een nieuwe uitdaging. Gelukkig kan ik weer aan de slag bij de EADTU. 

The European Association of Distance Teaching Universities (EADTU) is Europe's leading institutional association in online, open and flexible higher education, and is at the heart of the modernisation agenda of European universities. Growing from its eleven founding members in ten European nations, EADTU now has a membership of fifteen institutions and fourteen national associations across 25 nations. Its membership covers over 200 universities and around 3 million students.

In het verleden heb ik al werkzaamheden voor hen verricht en ook hier is weer het gevoel van thuiskomen. Wat mijn werkzaamheden zullen zijn weet ik nog niet precies maar dat het uitdagend en interessant wordt weet ik wel zeker.

Dus ieder afscheid is weer een nieuw begin en elk "nadeel hep z'n voordeel"  zou een bekende voetballer zeggen.

Wat betreft mijn verdere loopbaan, mijn passie voor onderwijs is nog altijd even groot: ik ben beschikbaar als coach, onderwijsondersteuner (ontwikkeling, competenties, leerdoelen, leeruitkomsten) en teamontwikkeling waarbij ik vooral de inzet van de collectieve leercyclus en communities of practice promoot en ook voor professionalisering van docenten en anderen. Dus bel of mail me of kijk op mijn website voor contact:.

U kunt de volgende instellingen benaderen voor informatie over mijn werkzaamheden:

           

Vooruit, vooruit

Een mooie titel zo op mijn eigen stekje met de zon in de rug. Een mooie zomer in het verschiet en weer een nieuw leven op komst!

Toch, als je alle berichten op tv en in het nieuws ziet dan denk je wel eens, hoe moet dit nu verder? Wat als er straks geen pensioen meer is? Krijg ik nog wel projecten nu de spoeling alsmaar dunner wordt ?(er zijn zoveel coaches en adviseurs inmiddels dat er bijna geen klanten meer zijn). Hoe moet het verder als een van ons tweeën ziek wordt? (we zijn beiden ZZP'er).

Maar dan denk ik, kom op,denk terug aan die tiener die je vroeger was, altijd optimistisch, niet echt bang  en lekker makkelijk door het leven stappend. En dan probeer ik daar weer een stukje van terug te vinden.

Het hielp wel dat ik afgelopen zondag ineens op een zeer kleinschalig popfestival terecht kwam in Heerlen, parkcity live genaamd. Ik voelde me weer even 18 en zonder zorgen, de muziek was prima, de sfeer eveneens en zorgen heb ik me nergens over gemaakt. Dat doet echt wel even goed!


En daarna dan kijk je inderdaad weer vooruit. Mijn werk bij de Martin Buber University  krijgt steeds meer vorm. Er is al een mooi docententeam samengesteld dat samen de modules in het teken van de humaniteit vorm gaat geven. De programmacommissie is keihard aan het werk om studieprogramma en modulehandboek klaar te krijgen en tal van werkzaamheden worden verricht om alles in goede banen te leiden. Al met al een flinke maar uitdagende klus.

Per 1 september ben ik twee dagen in de week in dienst van Zuyd Hogeschool om het AD traject Zorg en Techniek mede vorm te geven. Ook hier moet nog van alles voor gebeuren maar we zijn op de goede weg. De start is gepland per september 2016 en we hopen dat we veel mensen kunnen opleiden op het snijvlak van zorg en techniek. Dat is hard nodig want door de participatiemaatschappij zullen veel ouderen veel langer in hun eigen omgeving blijven wonen en voor hulp zijn er niet genoeg zorgmedewerkers beschikbaar. Techniek kan dan een handig hulpmiddel blijken en de zorgmedewerkers die er zijn veel werk uit handen nemen zodat ze meer tijd hebben voor de patiënt zelf. Voor meer informatie over deze opleiding zie: http://www.zuyd.nl/studeren/studieoverzicht/zorg-en-technologie-ad

Wat het onderwijs betreft ik zie steeds meer blogs van ouders, leraren en onderwijskundigen waarin aangegeven wordt dat het onderwijs toch echt anders zou moeten. De tendens is dat er minder naar de cijfers en meer naar het kind en zijn behoefte gekeken moet worden. Dat zie je al bij meerdere initiatieven zoals Agora in Roermond en ook bij ons op de Martin Buber University.


Het onderwijs moet in dialoog met de betekenisvolle ander, wie dat dan ook is: het kind, de ouder, de collega, het werkveld enz. In die dialoog leer je van elkaar en kun je leren wat de ander nodig heeft om te groeien en tot bloei te komen.

Dan kun je je onderwijs daarop afstemmen. Het zal nog wel een tijd duren maar als we deze stappen durven zetten dan is er weer een steen verlegd op aarde zoals Bram Vermeulen al zong: https://www.youtube.com/watch?v=z0RxzT5oOo0

Met mijn onderwijsbureau CC-Onderwijs wil ik leraren, scholen en besturen graag ondersteunen bij en adviseren over al deze ontwikkelingen.