Een virus en alles werd anders

 In januari schreef ik nog een blog over 2020 en dat het een goed jaar zou worden, hoe anders is dit verlopen.

Na de carnaval werden we geconfronteerd met het COVID-19 virus en moesten we onze vertrouwde werkplek verlaten en thuis gaan werken. Heel Zuyd moest omschakelen van voornamelijk on-site lesgeven naar totaal on-line lesgeven en werken. 

Dat kostte heel wat moeite maar het is (grotendeels) goed gelukt. Wat een inzet van docenten, ondersteunend personeel maar zeker niet te vergeten ook van de studenten. Je zag her en der juweeltjes opkomen van mensen die creatief met deze situatie omgingen.

Diploma-uitreikingen gebeurden digitaal of met inachtneming van alle restricties op zeer alternatieve locaties, het conservatorium maakte een digitaal concert waarbij ieder in zijn eigen huis meedeed, Al met al een zeer leerzame periode.

In deze tijd werd ik door de Lector "Professionalisering van het Onderwijs" gevraagd om mee te werken aan een onderzoek naar hoe docenten en studenten de periode van on-line studeren, doceren en werken ervaren hadden en wat zij daarbij als positief ervaren hadden en wat ze daarvan mee wilden nemen naar de "post-corona"tijd. Dit onderzoek is in volle gang. Het heeft heel wat (bruikbare) statements opgeleverd waar Zuyd straks mee aan de slag kan. Het onderzoek betreft een Group Concept Mapping waarbij statements gesorteerd worden aan de hand van keywords en deze naderhand gerate worden op bruikbaarheid en van een waarde worden voorzien. Al met al een interessant onderzoek waarvan we de resultaten eind van het jaar hopen te publiceren.

Het thuiswerken valt niet tegen, vergaderingen verlopen efficiënter  en doordat je minder wordt afgeleid krijg je ook meer gedaan. Dat is echter ook het grootste gemis, even bij een collega binnenlopen voor een praatje of een spontane ontmoeting bij de koffieautomaat is er nu niet bij en dat is vaak toch wat eenzaam zo op je werkkamer in je eigen huis. Je merkt dat de "jus"van het samenwerken er zo een beetje af is.

Gelukkig kan ik mijn "samenwerk"drift wel kwijt in de stadstuin in centrum Heerlen. Een groep van ongeveer 20 vrijwilligers heeft op een braakliggend stuk grond in samenwerking met de Gemeente Heerlen en enige sponsors een tijdelijke stadstuin ingericht.. Hier wordt getuinierd, gespeeld, vergaderd en ontmoeten we elkaar in de buitenlucht en zeker met inachtneming van de 1,5 mtr afstand. Maar er is fysieke ontmoeting en dat is en blijft belangrijk voor mensen. 

Volgende week hopen mijn echtgenoot en ik nog voor 2 weekjes naar Frankrijk te gaan. Villes sur Auzon is ons plekje aan de voet van de Mont Ventoux. zoals het er nu uitziet moet dat kunnen. De camping is rustig en er zijn niet veel besmettingen. Fingers crossed dan maar. 

Hopelijk kunnen we uiteindelijk 2020 toch met een goed gevoel afsluiten en kunnen we zeggen dat we veel geleerd hebben, over onszelf, over de mensheid, over de natuur die toch altijd en overal zijn gang gaat en over online lesgeven en leren. Dat zou winst zijn.

VMBO debacle oplossen of doormodderen?

Ja hoera het is weer (bijna) vakantie.

Ja voor mij en mijn familie wel maar voor veel families in Maastricht (nog) niet. Zij moeten samen met hun zoon of dochter op zoek gaan naar mogelijkheden zodat dochter- of zoonlief toch het felbegeerde diploma van #VMBOMaasticht in handen krijgt.

Dit zijn echt persoonlijke drama's zoals de afgelopen dagen in de kranten en in de overige media verschenen. De leerlingen waren blij "er van af te zijn"en verheugden zich op de vakantie en op hun vervolgstudie. Echter er werd een dikke streep door deze vreugde gezet, door het @MinisterieOCW @ArieSlob en door de @Onderwijsinspectie. En wie is de dupe: juist, de leerlingen en hun families.

Om nu een schuldige aan te wijzen is nog veel te vroeg en op dit moment is er heel iets anders nodig. Zoveel mogelijk (onderwijskundige, didactische en pedagogische) hulp voor de leerlingen zodat zijn hun schoolexamens kunnen halen en zo snel mogelijk aan hun vervolgstudie kunnen beginnen.
Ik lees hierover niet veel in de kranten. Gaat het #LVO dit zelf regelen? Moeten de docenten, die toch al zwaar overbelast zijn dit ook nog eens oppakken in hun eigen zwaarverdiende vakantie? Ik heb hier dus een zwaar hoofd in. Eigenlijk zijn deze leerlingen nu dubbel gestraft én het diplomadebacle én geen vakantie én keihard werken om aan alle eisen te kunnen voldoen. Je zou van minder moedeloos worden.

Gaat het #LVO met de billen bloot? Gaan ze echt zorgen dat ieder kind een een-op-een coach krijgt? Dan pas kun je spreken van gepersonaliseerd leren en krijgt de leerling de kans om zijn/haar diploma op korte termijn te halen.
Dus schakel alle expertise in de regio in, van Open Universiteit tot lectoraten van Zuyd , onderwijsadviesbureaus, zelfstandige Onderwijskundigen en ieder met hart voor Onderwijs en leerlingen. Hulp bij het maken van de leerplannen, de roosters, de leerstrategieën, leerstofbegeleiding en wat er zo al allemaal bij komt kijken. Je kunt dit niet aan de leerlingen alleen overlaten.
Samen moeten we deze klus toch kunnen klaren!!!

voor eventueel contact en ondersteuning, zie Competent Gemonitord of mijn Linkedin pagina

Weer een vakantie

het is en blijft een verzuchting die ik, zo lang ik in het onderwijs zit, blijf slaken.
Alweer een vakantie? Dat houdt de boel toch op.... we moeten door.... er moeten zaken af...
En dan kijken mijn collega's me best wel wezenloos aan, hoezo door? Hoezo moet af?
Het is vakantie, de school gaat dicht, we zijn weg, de email is uit, de telefoon gaat uit en na volgende week zien we wel weer.

Ik blijf me daarover verbazen en moet er blijkbaar nog altijd aan wennen. In het bedrijfsleven en in andere instellingen gaat het leven gewoon door ook als ik of iemand anders vakantie heeft. Hier worden geen deuren gesloten en gaat de email en de telefoon echt niet uit. Brood moet gebakken worden, zieken moeten verzorgd en branden geblust. Altijd maar weer 24 uur per dag.

Het is knap dat het onderwijs dit al zo lang volhoudt, volgens mij als een van de laatste maatschappelijke instituties en dit ook nog vol verve blijft verdedigen.
Het is niet meer zo rigide als een tijd geleden maar als je deze en volgende week in het onderwijs probeert een afspraak te plannen of een school zou binnenlopen (zo die al open is) dan is het toch erg stil daar. Mensen zijn op vakantie! 

Wat mijzelf betreft, ik heb natuurlijk de luxe om op een ander tijdstip te kunnen gaan, dus makkelijk praten dan hoor ik wel vaker. Daar staat tegenover dat ik geen vaste aanstelling heb en waarschijnlijk ook niet krijg, geen of variabel pensioen op bouw en vanaf september weer moet knokken om projecten te mogen doen zodat er weer geld binnenkomt. Het is of het een of het ander. Voor vrijheid moet je altijd betalen.

Maar ik vraag me wel af hoe het komt dat in het onderwijs zoveel projecten, in alle goede bedoelingen, stranden. ik wijt het aan de tijd (tijdgebrek? prioriteit?). Door de indeling in schooljaren start een project meestal pas echt goed na de herfstvakantie (eerst opstarten, dan vakantie) en de start is meestal voortvarend tot aan de kerstvakantie. Dan moet men in januari de draad weer oppakken en kabbelt men verder onder het mom van veel discussies en brainstormen en iedereen zijn zegje doen, tot aan de voorjaarsvakantie. Daarna start de uitvoering van het plan, men gaat ontwikkelen en schrijven en met elkaar aan de slag. In de meivakantie gaat iedereen even bijkomen van het harde werken maar daarna slaat de paniek  toe want het moet af voor de zomervakantie. Dat gaan we niet redden dus wordt er uitstel aangevraagd en meestal ook wel verleend waarna het proces na de zomervakantie weer opnieuw ingaat want soms heb ik de indruk dat zaken in die zomervakantie "met de zon in de zee zakken".

Hopelijk zien jullie dit verhaal als een beetje satirische blik op de ontwikkelingen in het onderwijs. Het is gelukkig niet zo zwart-wit maar soms denk ik dat we ons in het onderwijs iets bedrijfsmatiger zouden moeten opstellen en er voor moeten zorgen dat zaken af komen. Hierbij kan een pdca cyclus of de collectieve leercyclus een heel handig hulpmiddel zijn  om in ieder geval de fasen in ontwikkelprocessen, teamvorming e.d. te onderkennen.

vakantie

De vakantie is toch voorbij zult u wel denken maar nee voor mij niet, ik mag nog en ga binnenkort een tweetal weekjes naar de zon.

Het was een rare tijd de afgelopen zes weken, terwijl ik popelde om de zaken die we gestart waren af te maken ging de gehele Nederlandse onderwijsgemeenschap met vakantie.

Een week vooraf kreeg ik al op al mijn mails afwezigheidsmeldingen al dan niet gevolgd door toch nog een reactie op mijn mail, voorstel of verzoek. Wel verwarrend eigenlijk.
Daarna dik vier weken complete stilte, iedereen was weg en had "alles uit de handen laten vallen'.
Nu afgelopen sommige mensen weer begonnen zijn ontvang ik weer mails, telefoontjes en vergaderverzoeken.

Als je als ZZP'er in het onderwijs werkt is het wellicht handiger om ook in de zomervakantie je vakantie op te pakken maar als je partner dan als ZZP'er in de zorg werkt dan is dit net de tijd dat hij veel werk heeft omdat hij dan collega's vervangt die op vakantie zijn. Dit is best een dilemma want je wilt er eigenlijk bij zijn als het schooljaar weer start.
Afijn, die vakantie komt er toch en ik ga er gewoon lekker van genieten. de Mont Ventoux wacht op ons!


Toch blijf ik het vreemd vinden dat in deze tijd een werkveld waarin zoveel mensen werkzaam zijn en waarin zoveel geld omgaat gewoon de deur ongeveer 6 weken kan sluiten en waarin dus echt niets gebeurt. Waarom accepteren we dat nog met zijn allen? Waarom niet dat verlof flexibeler plannen? Voor leraren én voor de leerlingen. Het is echt niet zo erg als een leerling een weekje weg is, dan komt hij gemotiveerder terug en pikt het zo weer op. En een leraar die "tussendoor" even een dag of een paar dagen vrij mag nemen wordt veel minder gauw overspannen en heeft er dan ook meer zin in. Het scheelt ook in kosten als je eens buiten het seizoen op vakantie kunt gaan. Daarbij help je de jonge leraren hiermee aan werkervaring want zij kunnen dan meer vervangen. Alleen maar voordelen dus? Nee dat zal wel niet, moeilijk met roosteren, iedereen moet hetzelfde leren en nog honderden beren zijn er wel op de weg te vinden. Maar voor elk probleem is er ook een oplossing als we maar willen.

Misschien Utopia maar ik denk toch het overwegen waard in deze tijd waarin gedacht wordt over onderwijs/school en andere vernieuwingen. Misschien is dit in te voeren bij de nieuwe initiatieven zoals agora +Guido van Dijk of bij de nieuwe school  +Jan Fasen die in Amsterdam moet verrijzen? Als onderwijskundig wetenschapper wil ik hier graag over meepraten, meedenken en mee-ontwikkelen.